3
İncirli köprüsünün altında hafif bir eğim vardır , birden kayıyormuş hissine kapılırsınız altından geçerken (o taraflarda olanlar bilir İst Avrupa kısmı)
Benim çok hoşuma gider bu hafif eğim.Her gün oradan geçerken dikkat ediyorum çekilmez sıcak yolda hoş bir an olsun diye.
Ne gariptir ki her türlü yükseklik olayına alışmış eğlence diye vazgeçemeyen en yakın arkadaşım bu hafif eğime sinir olur. İçi geçer bir çoğunun eğimden. Oysa ben gondoldan pek hazzetmeyen , üst geçitlerden aşağı arabalara bakınca bir tuhaf olan, en yüksek eğlenceli olayım atlantisteki kule olan daha fazlasına erişemeyen biriyim. Ama yükseklik garip bir olay benim için bilhassa açıkhava yüksekliği.
Bazen pek bir korkak oluyorum bu konuda bazen pek umursamaz.
Yükseklik korkum var mı yok mu bilemiyorum ;ama içim bir tuhaf olduğu, oradan bakınca beynim düşücekmiş gibi hissettiğim, aşağı inen bir olayda içimin geçtiği doğru. Bu benim korkum mu acep? Korkmasam da keyf alamam gibi geliyor.
Ben gene ara ara düzenimi bozayım köprü altı eğimi dışında :)))
canımsın.. o yakın arkadaş ben oluyorum sanırım;) öncelikle senden özür diliyorum tatlım... biliyorsun, son günlerde ruhum yorgun ama daha önce vakit ayırıp da bakamadım bloguna:( şuanda da yoğun ruh halimle yazıyorum yorumumu.. ne mutlu ki; köprü altından geçerken hisettiklerimi anlayan bi'dostum var... sanırım bu ince anlayışın yüzünden herkesin kalbinde özel bi' yerin var... yarın otobüsün Çalışlar'a doğru ilerlerken beni hatırla! unutma seni çooook seven bi' dostun var...
YanıtlaSilSağol canım...
YanıtlaSilYok özür falan dileme biliyorsun blogtan kimsenin haberi yok azcık kendi kendime günlük kıvamında yazı yazayım diye kurmuştum.Bir gün gelir günlüklerim gibi yakılır gider...
Yorgun ve yoğun olduğunu biliyorum.Üzme kendini... Güzel sözler senin latifen:))
Tamam Çalışlarda aklımdasın seni mi kıracağım? :) sağol canım bende seni seviyorum...