Küçükken bir laf etmiştim hala ederim "herkes kendi penceresinin önü gibi görür dünyayı daha öteye geçmesi zordur"

Herkes kendi düşündüğü gibi bakar olaylara.Neydi o? hmm empati hep derler ya empati yapın.

İstesen de yapamazsın! Hep eksiklerde kalır o empati hep tamam olmaz.

Bugün bunu çok yaşadım:) ben gibi düşünmeyen bir sürü kişi vardı.

Anlamaya çalışmaktı elimden gelen herkes gibi.

Ama o pencere var ya; ne onlar beni anladı ne ben onları.

Tek tesellim en azından denedik, demek oldu.

Aslında en güzeli bu herkesin farklı düşünmesi farklı yaşaması.

Herkes aynı şeyi sevseydi sevilecek hep aynıları olurdu ,herkes aynı hayali kursaydı herkes yaşadığı için bir anlamı olmazdı, herkes aynı olsaydı yeni şeyleri öğrenmek ne mümkün , herkes aynı aynı aynı olsaydı çok sıkıcı tek bir düzeyde olurdu hayat.

Farklılıklardan ne çıkardığımız önemli sanırım.

Farklılıklar insanları değerli kılıyor bazen kızsamda.

Tam bir dengede yaratılan dünyada çok şanslıyım ,herkes gibi benden de bir tane var ve bana özel benim pencerem (dünyam) :))