mohsen namjoo ey sareban

kalbimin yapraklarını gör ve git
tufan gibi inşa et hüznün dallarını
 gül idik, gülleri derip git
ki ben gül ağacıydım
tufanın ayakları dibinde oturan
vücudumun bütün dallarını
tabiatın hışmıyla kır...

Ey kervancı, ey kervan
Leyla'mı nereye götürüyorsun?

Leyla, canım ve yüreğim olduğu halde?
Ey kervancı, Leyla'mı niçin götürüyorsun?