Başarı

Mail hesabıma gelen mailin düşündürdükleri:

Acaba nlp ne derece doğru?

Ben başarabilirim demek gerçekten kazandırır mı?

Kazandırıyorsa bana niye olmuyor.Ne zaman yapamam dediysem o zaman hep başarılı oluyorum.

Başarı dediysem sadece insanlar iş hayatında başarılı olmaz bi kere bunu tekrar hatırlatmalı.Kimi insan başarılı işçidir kimi başarılı anne kimi başarılı öğrenci kimi başarılı eş uzar gider.Maksat bulunduğumuz rütbe neresiyse orada işimizin hakkını vermemizdir.Ben başarılıyım, demek beni her zaman korkutur ya da "başarırım" demek.Ama öyle diyor uzmanlar gerçeketen öyle mi acaba?

Tabi öyle olsa bile haddi aşarak böbürlenmeyle bir iş hayırlı olacağını sanmam.O ince çizgi var ya kendine güvenme ve böbürlenme arasında işte tam orada durmalı.Pek bir zor aslında.Belki de her nerede olursa olsun başarılı insanlar o çizgide kalmayı başaranlardır.

İşte ben o insanların hikayelerini okumayı ya da filmlerini izlemeyi çok seviyorum.Bu küçüklükten gelen bir alışkanlık olsa gerek.

Ve aklıma "Asla teslim olmak yok" filmi geldi.Çocukluğumda beni çok etkileyen filmlerden biridir.Genç adam Bruce Lee'nin mezarında ağlar.Daha sonra mezarlıktaki Lee ona yardım eder ve çalışırlar.Bu yardım etme kısmı bizim aksakallı dedelerinkinden olsa gerek:)

Çocuk çok çalışır.İşte benim sevdiğim kısmı bu :sonra olur istedikleri.Filmin adını unutmuştum.Netten baktım.Meğer film 1986 yapımıymış.Yani benim doğduğum tarih ve bilmiyorum bu filmi kaç yaşımda izlemişimdir.

Başarı hoş şey.Nlp ile başka bir şey ile motivasyon şart.Ama herkesin ne derece nabzına şerbet vermekli bilmem.Ben bu nlp olayını pek beceremiyorum becerenleri tebrik ediyorum.

Başarı güzel şey Allah isteyenlere nasip eylesin...

Düşeyazdı düşerim

Zamanın rengine o da uymak istedi.
O da kendini ağlatmak ve aldatmak istedi.
Onun da vazgeçmek çeldi aklını.
Herşeyi bırakmak ,vazgeçmek,çabalamamak, sadece tembelce beklemek onun da kanına girmişti.
Düşlerini terk etmeye kararlıydı.
Düşeyazdı düşlerim!
Son anda tuttum...
Ağır geldi ona geri dönmek.
Her şeye tekrar direnmek ;ama tuttum.
Kararlıydım...
Daha yola yeni girmişken pes etmek olmamalıydı.
Zordu düşlerimle kendimi zapdetmek.
Oldu...
Düşler bana olup olmaması Yüce Yaradana kaldı...
Bekliyorum sadece.
Duayla yalnız hayırlı duayla...

Ne yazacağını bilmeden yazılmış satırlar!

Ne yazacağımı bilmeden başladım harcanası satırlara.

Maksat kullanmak oldu.

Kötü emellerime alet ettim belki de:)

Keyifli gibiyim değil mi? Bence de.Aslında keyifsiz hallerimiz keyfin kapısını zorlamasıyla olmuş dakikalarda gibiyim.Bir taraf girmek için acele ederken diğeri almamak adına bıçak bile bilemeye niyetliydi.Ve bir müddetliğine izin verdi.O müddette keyfin içinde gezme keyfine erişmiş bulunmaktayım:)

Geçen haftalarda gemi ziyareti sonrası süre gelen bi sürü dünyanın boş olduğu ve ne kadar iğrençlik içinde yaşadığımızı düşünmekten yoruldum sanırım.Nasıldı o söz tam hatırlamıyorum -şu ahjummalar aşkına olan diziden:) (oh my lady)- :ben bir pisliğim!Bana bulaşmıştır çünkü pisliğin içindeyim.Gibi bir şeydi.Herkes gibi yani...

Sınavdan aldığım nota sonsuz şükürler olsun...Onda bile bana dair bi eksiklik hissettim sevinme açısından.

Hasılı öyle sıyrılmışım ki hayatın penceresinden tekrar asılacağım günü beklermişim gibi.Bugün erkenden bir şarkıyla uyandım "OPPA... pattarira ratta tatta katta tattarira satta" :))) (oppa hariç gerisi uyduruk dil pelesenki) Her neyse.Tezhip için aradığım damlalatımı buldum o bile mutlu etmişti beni.Önceki gün attığım tahrirden bile bu kadar keyf almadım ne alakaysa.

Sonra okuduğum romana döndüm "Korkma ben varım" bol bol gülümsedim:) Gıcırbeye sepmati duydum.Ailesinin halleri hoşuma gitti.Ve hala kulağımda George Baker Little green bag var.Kitabın bitmesini istemiyorum ve yavaş yavaş okuyorum.

Toparlama vakti geldi değil mi?

Yani dünyada bir sürü üzücü olay geçiyor malesef bize dair veya bizle alaksız bizi sarsan.Onları unutmadan bir yerlere tutunmak gerekli.Yoksa öyle bir hal alıyoruz ki o üzücü olaylara dayanacak mecal kalmıyor ve eriyoruzzzz...En iyisi elimizden geleni yapmalı.Ve karamsar olmamalıyız.Arada bir kafa dağıtmalıyız.

Sanki yeğenime öğüt verdim:)) Neyse Selametle...