Pierre ... yemeğin adını tam hatırlamıyorum.
Aylar evvel Martha Stewart'ta görmüştüm tarifini, bir anda aklıma düşüverdi.Bir becerikliliğim tuttu ki :) başladım yapmaya.Malzemeleri tam hatırlamıyordum aradan uzun vakit geçtiği için ;ancak fena bir şey çıkmadı ortaya.Evdekiler beğendi. Bana biraz erişteyi anımsattı patetesli hali gibiydi eriştenin.
Böyle işte...
Yani bu günlerde içime Derya Baykal'ın ruhu kaçmış gibi.Eski eşyaları yeniliyor böyle yemeklerle uğraşıyorum.Evden hergün çıkmaya bıkmışken şimdi evde durmaya sıkılır oldum.
İnsanoğlu ne nankör değil mi? Öyle de olmuyor böyle de.Hiç bir şeyden memnun olamıyoruz.
Bakalım gelecek günler ne gösterecek şimdilik evdeyiz.Kasım sonrasını bekliyorum...
Kasım ne güzel bir ay...
Biliyorum parçası ve bütünüyle anlamsız bir yazı ama günlük işte:)
Hiç Funda Arar şarkısının bu kadar güzel geleceği aklıma gelmezdi.Ağlayasım var sanırım...
Hayırla...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder