Ve sonbahar...

İlkini ve sonunu severim baharın,yazı da severim, kışı da.Biliyorum geriye bir şey kalmadı ;ama kalması şart mı? Hepsi birden sevilmez mi?

Ve sonbahar...

Mis gibi esen rüzgar, biraz soğuk belki biraz yağmur.

Ve o çok sevdiğim eskise bile dinlemekten keyf aldığım şarkı "İstanbul'da sonbahar" en sevdiğim kısmı şarkının: bir yerde istanbul'da sonbahar dedikten sonra dıp tıss sesleri kalması sadece sonra şarkıya devam etmesi...

Sonbahar
Hafif üşümeye başlarsın alırsın battaniyeni üşümene inat ısınmak için bir de kahve yapmışsan en sıcağından (ben pek sıcak içmem asklında:) ) derin derin dalmışsan sonbaharın sakin serüvenine senden iyisi var mı?
Sonbahar sanki huzur...
Hep eskime mevsimi gibi görünse de bence aslında yenilenme mevsimidir sonbahar.Arınırsın tüm yıpranmış yapraklarından.Bırakırsın rüzgara kendini derinlemesine işler rüzgar ruhuna.
Hep başlangıçlar mevsimidir sonbahar.Tatil sonrası düzene giren hayatların, okulların, kursların, işlerin, yeni tanışmaların, yeni dostlukların, yeni hayallerin, yeni adımların başlangıcıdır sonbahar.
Sinesinde güzel şeyler barındıranlar için bir umut, depresyona meraklı bünyeler için derin bir kuyunun başlangıcı gibidir.
Böyle değişik bir şeydir sonbahar...

Herkesin yeniliklerinin güzel ve hayırlı olması dileğiyle:)))

NOT:Ben hayırlı dediğimde neden hep farklı algılanıyor? Sadece belli işlerde hayr olmaz her şey de olabilir ve en güzeli hayr olunca olur biline :)